Jæja. Ég er búin að vera í sukkinu. Spáið í það hvað við erum mörg miklir matarfíklar. Mér finnst þetta samt svo neikvætt orð og líður illa að hugsa um mig sem slíkan. Sé fyrir mér einhvern akfeitan McDonalds Ameríkana, sveittan með rytjulegt hár. En ég neita því ekki að ég er matarfíkill, alls ekki.
Við vinkonurnar ætlum að skella okkur í ræktina í fyrramálið. Komin tími til. Stelpan orðin 4 mánaða svo að ég er fullfær um að byrja góða hreyfingu en á að passa magann því ég fór í bráðakeisara (jah, keisari er alltaf keisari, hvernig sem hann er framkvæmdur)! Hlakka bara til að byrja að hreyfa mig almennilega. Tvö ár síðan ég var í góðu formi svo að það er kannski ekki lengi að gerast hjá mér:o)
Fór ekki í vigtun í síðustu viku. Ekki spyrja afhverju. Hugurinn seldi mér allskyns afsakanir og ráð til að komast í sukkið. Bannsettur hugur!
Hvernig gengur ykkur? Er ekki búin að taka rúntin því að ég hef hreinlega ekki verið neitt í tölvunni síðustu daga! Ætla að taka rúnt í kvöld þegar að stelpan er sofnuð og kæró verður í vinnunni;) Einhverntíman hefði ég hugsað “YES, þá get ég sukkað í friði” but no more!!
